MARIKE SCHUURMAN

Er zit iets ongrijpbaars, iets weerbarstigs in de foto´s en filmpjes van Marike Schuurman. Simpel gezegd gaat haar werk over de manier waarop mensen zich bewegen, zich gedragen in de ¨stedelijke¨ ruimte. Op de een of andere manier doet haar werk denken aan het vroegere werk van Hans van der Meer: zij bezit hetzelfde vermogen het dagelijkse te vatten in zijn schijnbaar gewone en tegelijk licht absurde vorm. Maar Schuurman behoort duidelijk tot een nieuwe generatie voor wie de werkelijkheid geen toneel meer is waarop je voorstellingen projecteert of een tijdsverloop waaruit je momenten kiest, maar een feitelijk aanwezig gebied waarnaar je kijkt - waarnaar je kijkt en dat je registreert, liefst zonder enige tussenkomst. Zo filmde Marike steeds een man en zijn atuo, voor haar en zijn deur, een man die zijn liefde en zorg tot haast absurde rituele handelingen heeft omgevormd. Naturlijk is die man een fetisjist, maar de manier van filmen bevat nauwelijks een oordeel. Schuurman registreert en lijkt niet te kiezen. Haar onderwerpen zijn dichtbij, ze dienen zich aan, als onderwerp voor haar films bestaan ze bij de gratie van die directe aanwezigheid. En die is uiteindelijk in al zijn dagelijkse banaliteit net zo angstaanjagend en clautrofobisch als een volledig in scene gezette horrorfilm.



http://marikeschuurman.com