Sarah Lucas's understanding of art, which is directed towards the most trenchant expression of the relationship between the artwork and tangible reality.
The works show no personal handwriting, suggesting that lucas is addressing an "impersonal" discipline. In fashioning her work from existing utilitarian objects, she does not "simulte" as a painter would, but accentuates its concreet quality.
Ook in haar objecten maakt Lucas het onderscheid tussen het gebruiks- en kunstvoorwerp diffuus, tast ze het verschil af tussen dat wat als gebruiksgoed kan worden gekwalificeerd en verkent ze de grenscondities van de kunst. Die aanpak maakt duidelijk dat ze het kunstwerk niet beschoud als autonoom en geïsoleerd, maar dat ze juist uitgaat van een samenhang tussen kunst, kunstenaar en de vaak rauwe alledaagse realiteit. Lucas: "Art is always smaller than life, because it takes so long before actually getting it done, while life is going on continiously and is filled up with so much stuff you cannot incorporate all of that. But I want to bring art as close to that as I possibly can. It is a continious effort".
"The best magic comes out of the things that are the most concret. It's an anomely, it's there even though you can see what you've got.
Bitch (1994/95) is een kernachtige constructie van een houten tafel met een T-shirt dat over twee poten en een deel van het bovenblad is getrokken. In het shirt bengelen twee meloenen. Op het midden van een van de smalle einden van het tafelblad hangt een in plastic verpakte vis. Het letterlijk gebruik van de meloenen en de vis, die in de taal van de straat staan voor overmatig grote borsten en vrouwelijke geslachtsdelen, is tegelijk grof, maar zeer effectief. In combinatie met de tafel komt direct de associatie met een voorovergebukte, zich aanbiedende vrouw naar voren. De kwaliteit van dit object schuilt in de wijze waarop Lucas kernachtig beeldende analogie hanteert en metaforiek gestalte weet te geven: "ik zal alles gebruiken wat ik kan. Er zijn twee redenen. Eén is, dat veel werk ontstaat door de dingen di je gebruikt. In Bitch -als ik een ruwe vorm met tepels (in plaats van meloenen) zou hebben gemaakt- zou dat een totaal andere strekking hebben gehad. Het feit dat het een echt ding is -dit idee van echtheid- is belangrijk. Zoiets als waarachtig materiaal gebruik. Het heeft zekere doeleinden, bijvoorbeeld het feit dat het echt leeft. Ik ben het niet, het is geen illustratie. Aan de andere kant: kunst moet iets zijn dat helemaal van mij is. Ze kan niet van mij weggenomen worden door mijn van mijn geld of materialen te ontdoen.
"It is important to me that you can make art of anything at all. (...) You have to keep up a sort of lateral thinking all the time. You are in a funny relation of mutual respect with the things you use. You are not the dominator of these materials. It's not a case of ramming your ideas into them, because sooner of later you're going to have to accept that these materials are doing something and if you don't go with that you'll end up with a tight-arsed, mediocre artwork".
